Szkolenia rekreacyjne

Wraz z wynalezieniem automatu oddechowego nurkowanie stało się dostępne dla nurków „cywilnych”. Eksploracja podwodnego świata przestała być związana tylko z pracami podwodnymi i wojskowymi operacjami. W latach 60-tych ubiegłego wieku pasjonaci nurkowania zaczęli zrzeszać się w organizacje, które miały popularyzować ten sport oraz usystematyzować sposoby szkolenia. W ramach demokratycznych zasad panujących w nurkowaniu, różne grupy miały różne spojrzenie na nurkowanie, więc powstało kilka organizacji. Wszystkie jednak, niezależnie czy początkowo były organizacjami non-profit, czy prywatnymi przedsięwzięciami, miały na celu rozwój nurkowania na świecie. Dzisiaj można powiedzieć, że odniosły sukces – nurkowanie jest dostępne dla wszystkich. Najwięcej organizacji powstało w Stanach Zjednoczonych. Z kolei Europa próbowała wszystkich objąć jednym systemem, aczkolwiek jak to w Europie, każde państwo na swój własny, autonomiczny sposób, czyli taka nurkowa Unia Europejska, z tym, że obejmująca kraje z całego świata. Podejście amerykańskie wolne jest z założenia od konieczności pogodzenia interesów różnych państw – systemy te są bardziej spójne i zunifikowane niezależnie od miejsca szkolenia. Ostatecznie jednak, w miarę rozwoju rynku, prawa ekonomii zrobiły swoje i programy części organizacji stały się podobne do siebie, a inne organizacje z kolei znalazły swoje nisze rynkowe.